Vloog daar zomaar een kat voorbij op de buis. Het was Orvillecopter, het voormalig huisdier van kunstenaar Bart Jansen. Hij vertoonde zijn harige speeltje afgelopen weekend op de Kunstrai. Ik moest direct denken aan een verhaal uit mijn eigen familie van vlak na de oorlog. Ze hadden een recycling bedrijf of zoals men dat toen noemde een zaak in "lompen, oude metalen en vellen". Haas, konijn, kat en zelfs mollen verkochten ze door aan de bontindustrie. Eerst werden ze wel te drogen gehangen op de tochtige zolders van de pakhuizen. Opa Salomon stond bij de voordeur, toen er plotseling een agent en een oud vrouwtje voor hem stonden. Ze was haar kat kwijt en wilde even op de vellenzolders kijken. Na enige tijd komt ze weer naar beneden met een aaibaar pelsje over de arm. Meneer, dit was mijn Keesje, mag ik hem mee naar huis nemen?
Wat zou ze er mee gedaan hebben? Tot helicopterpiloot zal hij het wel niet gebracht hebben.
